De juwelen van Bianca Castafiore

heb je een eerste druk van De juwelen van Bianca Castafiore, dan beschik je echt over een juweeltje van een stripverhaal

Klassieker

Een absolute klassieker onder de strips is natuurlijk De juwelen van Bianca Castafiore, het eenentwintigste stripalbum uit de reeks van Kuifjestrips die de Belgische tekenaar Hergé op zijn palmares heeft. De juwelen van Bianca Castafiore verscheen in 1963 en mag een absolute klassieker genoemd worden. Ook is er een opmerkelijke link tussen juwelen en klassieke muziek, leert Hergé ons.

Juwelenliefhebber

Met die album toonde Hergé aan dat hij een absolute liefhebber van schoonheid, en dus ook juwelen en sieraden, was. Zoals altijd deed Hergé voor het uitwerken van zijn tekeningen het nodige opzoekwerk en las hij niet alleen alle mogelijke boeken en publicaties die er over juwelen, sieraden, diamanten, ringen, halskettingen, armbanden, colliers en broches verschenen waren, maar ging hij ook op bezoek bij juweliers, edelsmeden en kenners en bezocht hij musea met tentoonstellingen over juwelen.

Resultaat is een erg levendig album waarbij de hoofdfiguren allemaal een beetje uit het normale doen lijken te zijn. Kuifje heeft bijvoorbeeld schrik van een simpele uil, Zonnebloem is zowaar verliefd en ga zo maar door.

De enige constante is de schoonheid van de juwelen van zangeres Bianca Castafiore, die de arme kapitein Haddock de stuipen op het lijf jaagt.

Juwelenaria

Opmerkelijk aan De juwelen van Bianca Castafiore is dat dit album zich voor de verandering niet op een of andere exotische bestemming afspeelt. Van begin tot einde speelt de actie zich af op kasteel Molensloot, de verblijfplaats van kapitein Haddock.

Hij krijgt te horen dat ‘La Castafiore’ zichzelf op Molensloot heeft uitgenodigd en wil prompt naar Milaan vluchten. Haddock verslikt zich in zijn whisky en probeert te vluchten, maar een loszittende traptrede bezorgt hem een verstuikte enkel.

Dan maakt Bianca Castafiore haar opwachting. Ze is van plan zich even uit het jachtige leven op Molensloot terug te trekken, tot afgrijzen van de kapitein die dat helemaal niet ziet zitten. Meteen is de rust weg en wordt het kasteel overspoeld met journalisten en vindt er zelfs een televisieopname plaats.

Bianca Castafiore laat het niet aan haar hart komen en doet voortdurend zangoefeningen. De liefhebber zal ongetwijfeld glimlachen bij de verwijzing naar de Juwelenaria uit de opera Faust van Gounod.

Gestolen juwelen

Het verhaal krijgt een onverwachte wending wanneer de grote smaragd van Bianca Castafiore, een vingerhoedje en een gouden schaartje verdwijnen. Ook hier legt Hergé de link met klassieke muziek: de smaragd blijkt gestolen te zijn door een ekster, een verwijzing naar La gazza ladra van Rossini.

Onschatbaar

Wie nog een eerste druk van De juwelen van Bianca Castafiore heeft, mag zich gelukkig prijzen. Eerste drukken van Kuifje halen op stripveilingen waanzinnige prijzen, zeker wanneer het album zich in goede staat bevindt. Met ‘juwelen’ in de titel wordt een eerste druk nog waardevoller, zeker wanneer je de strip kan verkopen aan een liefhebber van stripverhalen en smaakvolle juwelen.

Toch maar eens goed kijken op zolder…