Juwelen Info

Sieraden uit de klassieke oudheid

Wat voor een sieraden droegen de Grieken en Romeinen? Een vraag waar we op de website http://www.scholieren.com een antwoord vinden.

Sieraden zijn altijd een teken van rijkdom en macht geweest. Ook in de Klassieke Oudheid droegen de mensen al sieraden. Zowel mannen als vrouwen.

Sieraden voor mannen

Mannen droegen alleen een ring, hun zegelring. Hiermee kon hij zijn brieven verzegelen. De afbeelding koos hij vaak zelf. Sulla had een ring waarop de gevangen Jugurtha stond afgebeeld. Caesar droeg een ring met de gewapende Venus, Augustus droeg eerst een ring met een sfinks, laten met de buste van Alexander de Grote en uiteindelijk een ring met zichzelf erop. Pas in de keizertijd begonnen ze meer dan alleen een ring te dragen. Deze ringen hadden vaak een grote waarde doordat er edelstenen in verwerkt waren. De ringen werden gemaakt van goud, zilver, lood, zink of brons. Senatoren hebben lange tijd alleen een ijzeren ring gedragen. Dit was een teken van hun hoge rang.
Vaak geloofden de mensen dat een ring een magische kracht had. Vooral als de ring een edelsteen bevatte. De ring werd dan een talisman. 

Sieraden voor vrouwen

Vrouwen droegen ook ringen. Deze ringen waren vaak fijner en eleganter afgewerkt dan die van de mannen. Verder pronkten ze graag met prachtige sierspelden, haarspelden, haarbanden, oorbellen, armbanden, halssnoeren, halskettinkjes en enkelbandjes. 

Vrouwen droegen ook vaak kransen en diademen (versierde hoofdbanden). Kransen van bladen van een eik, laurierstruik of een olijfboom werden op religieuze feesten gedragen. Ze dienden ook als teken van overwinning. Kransen van bladgoud werden als sieraad voor een overledene gemaakt. Ze symboliseerden de hoop op de ultieme overwinning, die op de dood.

Romeinse sieraden waren vaak geïnspireerd door Griekse en Etruskische voorbeelden, maar werden zwaarder, luxueuzer en duurder gemaakt. 

Uit Plinius de Oude zijn we te weten gekomen dat Lollia Paulina, een van de echtgenotes van Caligula, een keer juwelen droeg ter waarde van veertien miljoen sestertiën. Een sertertius bevat 0,072 gram goud, dat betekent dat ze iets meer dan duizend kilo goud droeg.

Armbanden werden rond de pols, de bovenarm of rond de enkel gedragen. Ze bestonden uit een eenvoudige platte cirkel uit brons, goud of zilver. Zo’n armband kon hol zijn of gemaakt zijn uit massief metaal. Soms was de cirkel onderbroken, het uiteinde paste dan in het andere. Vaak werden sieraden gemonteerd in een armband. Een filigraan was een fijne en kostbare bewerking van het edelmetaal. Hierbij werden zeer dunne metaaldraden samen gelast en vormen de kostbare versiering van een armband. Mannen droegen zelden armbanden.

Ook aan kettingen hechtten Romeinen zeer veel waarde. Ze dachten ook dat sommige kettingen magisch krachten hadden die de drager beschermden tegen allerlei kwalijke ziektes of tegenslagen. 
In het begin van de Republiek bestond er een wet die vrouwen verbood meer dan één ons goud te bezitten. In de senaat werd fel gedebatteerd of deze wet afgeschaft moest worden of niet. 
Seneca vond dat vrouwen hun vermogen met zich meedroegen. En voornamelijk aan de oren. Romeinse vrouwen hadden dan ook meerdere hangers in hun oren. 

Een beschrijving van een riem uit Ithaka: de riem bestond uit een gouden lint met een knoop als sluiting. Aan elke zijde van de knoop zijn er drie koorden verbonden met de riem door een ring geplaatst boven een masker van Silenus, opnieuw eindigend in granaatsteen. 

Sieraden voor kinderen

De kinderen droegen bij de toga een bulla, een amulet aan een halsketting. Dit kreeg hij waarschijnlijk tijdens een naamgevingsceremonie enkele dagen na zijn geboorte. 

Verschil tussen arm en rijk

De armen droegen ook graag sieraden maar aangezien ze niet veel geld hadden, waren het meestal sieraden van goedkope materialen zoals brons of keramiek. De rijken droegen liever sieraden van goud of zilver. Hoewel er wel edelstenen en halfedelstenen werden gebruikt, gaven de Griekse juweliers de voorkeur aan fijn bewerkte gouden en zilveren hangers en kettingen, die vaak in ingewikkelde ontwerpen werden verwerkt. De armen gebruikten gekleurde glazen kralen in plaats van edelstenen. 

Juwelen en sieraden:opgelet voor vervalsingen!

Wie houdt van antieke sieraden en juwelen moet er rekening mee houden dat er imitaties op de markt zijn. Het is zaak kleur- en materiaalveranderingen te leren onderscheiden om een goede waardeschatting van het desbetreffende juweel te kunnen maken. Want er is helaas heel wat bedrog op de markt.

Namaak

De mens heeft in de loop der eeuwen voldoende trucs geleerd om allerlei materialen te produceren zoals glas, synthetische spinel, pyriet en kwarts, dit om hiermee echte edelstenen in edele materialen zoals diamant, goud en zilver na te bootsen. Een praktijk die al ontstond van op het ogenblik dat voorwerpen in deze materialen een bepaalde status kregen, en bij de Egyptenaren stonden al strenge straffen op de namaak van sieraden en juwelen, die er vooral een erefunctie hadden. Zo werd er soms de doodstraf uitgevoerd.

Stenen kostbaarder maken

Ook in natuurlijke stenen leerden handige jongens om bepaalde veranderingen aan te brengen om ze zo voor waardevolle edelstenen te laten doorgaan. Zo kan je echte stenen gemakkelijk kostbaarder maken door bepaalde scheurtjes of onvolkomenheden weg te werken of te verbergen.

Kleurveranderingen

Soms worden de stenen gewoon in een vuur gegooid en wacht de vervalser de gang van de natuur af. Anderen maken gebruik van heel wat apparatuur en techniek. Door een steen een warmtebehandeling te geven kan je ook de helderheid en de kleur beïnvloeden, een effect dat helaas doorgaans slechts tijdelijk is. vervalsers zullen deze operatie dan ook liefst zo kort mogelijk voor de verkoop van hun materiaal uitvoeren.

Voor sommige stenen is dit resultaat compleet onvoorspelbaar en je kan er de steen ook helemaal mee verknoeien. Een techniek die dus niet van risico gespeend is. Aquamarijn zal bij verhitting bijvoorbeeld van groen naar blauw kleuren, maar helemaal zeker is dit niet. Het resultaat hangt af van de juiste verhoudingen van de stoffen waaruit de steen bestaat, en die is zeker met het blote oog moeilijk te achterhalen.

Glazen juwelen

Glas wordt allang gebruikt om er edelstenen mee na te maken die kunnen dien om juwelen en sieraden te ontwerpen. Glas is hiervoor een erg dankbaar materiaal. Het kan gemakkelijk naar keuze doorzichtig of ondoorzichtig gemaakt worden.

Glas kan je ook alle gewenste kleuren in allerlei schakeringen meegeven en het heeft uiteraard een glasachtige glans.

Glas dat vakkundig bewerkt is kan op het eerste gezicht echt het uitzicht van een edelsteen hebben, maar het voelt warmer aan en heeft een minder grote hardheid dan echte edelstenen.

De kenner zal een edelsteen in glas ook gemakkelijk herkennen aan de vaak voorkomende beschadigde facetten en de inwendige luchtbellen en onzuiverheden. Glas bevat dan ook vaak opvallende insluitsels, maar toch is het een materiaal waarmee specialisten wel eens robijnen en opalen namaken.

Kies voor een expert

De conclusie is duidelijk: ga steeds te rade bij een vakman inzake de inkoop van je antieke juwelen en sieraden. Hij is er op getraind om deze imitaties en bewuste kleurveranderingen te herkennen, hetzij met het blote oog hetzij door intensief onderzoek van de juwelen en sieraden met de juiste apparatuur en technieken. Een kleine inspanning van je kant voorkomt ontgoochelingen, want deze vervalsingen zijn helaas van alle tijden.

Cascais, het juweel van de Portugese kust

Cascais met zijn prachtig strand en vele winkeltjes staat bekend als een van de juwelen van de Portugese kust. In zoverre zelfs dat het staat bij de top tien van mooiste plekjes van Europa. Hier zie je de dames paraderen met hun juwelen zoals gouden en zilveren oorringen, halskettingen, armbanden en andere sieraden.

Cascais is een plaats en gemeente het district Lissabon. De gemeente heeft een totale oppervlakte van 97 km² en telde 170.683 inwoners in 2001. In de plaats Cascais wonen ongeveer 33.000 inwoners. De badplaats Estoril is onderdeel van de gemeente.

Kust

Cascais is de leukste, en als je reist met de trein de laatste, plaats aan de Estoril kust (Costa do Estoril). De Estoril kust strekt zich van Lissabon langs de monding van de Taag tot aan de Atlantische oceaan en vormt door zijn beschermde (naar het zuiden toe) ligging een soort baai.

Geschiedenis

 
De Estoril kust heeft als badplaats zijn opkomst begin van deze eeuw gehad, wanneer de gegoede bourgeoisie en adel daar zijn buitenhuizen heeft laten bouwen en zijn hoogtepunt rond de tweede wereld oorlog, toen het de naam kreeg van een werelds spionagecentrum. Dat de Estoril kust al veel langer een gunstige verblijfplaats was getuigen de archeologische vondsten van de afgelopen twintig jaar. Van het stenen tijdperk, bronstijdperk, Arabische en Romeinse tijd tot aan de middeleeuwen zijn er in meer dan 150 opgravingenplaatsen en grotten sporen en bewijsstukken gevonden.
Cascais, vanouds een vissersplaats is na de tweede wereld oorlog en vooral met de opkomst van de toeristische industrie een vakantie oord geworden, met als voorlopig hoogtepunt de in 1999 geopende jachthaven. Desondanks heeft het door zijn autonome bevolking waarvan veel buitenlanders zijn eigen karakter en charme behouden.

Wandelen

Vanaf station loop je rechtdoor (langs de Hotel Nau) tot een plein en ga dan links af de AV.MARGINAL in. Voorbij een kleine park aan je linkerhand is de VVV, aangegeven als Posto de Turismo. Binnen is een folder over, en een eenvoudig kaart van, Cascais en de Estoril kust verkrijgbaar. Loop deze straat af tot je bij zee komt. Rechts staat er hotel Baía, voor je, boven aan de strandtrapje een mengeling van vissennetten en verkooptentjes. Voorbij Hotel Baîa het plein van het stadhuis. Hier is de standplaats van de charettes paard en wagen voor de toeristen. Loop omhoog langs de zeekant tot de citadel, bij het volgende plein ga je links af voor het gemeentemuseum, aangegeven op het verkeersbord als Museu dos Condes de Castro Guimarães. Ga naar binnen en informeer hoe laat de volgende rondleiding van start gaat. Moet je wachten, wandel gerust door het schitterende park van het landgoed.

Museu Municipala

Eigenlijk is dit het paleis van de graven van Castro Guimarães geschonken aan de gemeente Cascais in 1927. Het biedt de gelegenheid om te bewonderen hoe de Portugese adel aan het begin van deze eeuw woonde. Een klein orgel in de muziekkamer, een indrukwekkende bibliotheek met een 16de eeuws manuscript, een schilderijengalerij om zo maar iets te noemen. In de kelder worden de archeologische bevindingen van de gemeente tentoongesteld. a

Het amulet als geluksieraad

Een amulet is een voorwerp dat op het lichaam gedragen wordt en de drager op magische wijze dient te beschermen tegen onheil. Een amulet is vaak een sieraad of wordt aan de kleding vastgemaakt. Maar ook op wapens worden amuletten aangebracht. Andere amuletten worden neergezet of opgehangen op plaatsen die extra bescherming nodig hebben: aan de deurpost van een huis, of boven de wieg van een baby, bijvoorbeeld.

Talisman

Het woord ‘amulet’ is afkomstig uit het Latijn. Plinius de Oudere (24-79 n.Chr.) gebruikte in zijn ‘Natuurlijke historie’ het woord amuletum in dezelfde betekenis als wij nu. Mogelijk is het afkomstig van het werkwoord amoliri, dat ‘afwenden’ betekent. Een ander woord is talisman, dat via het Arabische tilasm teruggaat op het Griekse telesma, ‘gewijd voorwerp’.

Over het verschil tussen amulet en talisman bestaan meerdere opvattingen. Van oorsprong was volgens velen een amulet vooral gericht op bescherming tegen negatieve krachten, terwijl de talisman juist een positieve kracht moest aantrekken en het gewenste effect bespoedigen. Maar in de praktijk is dat onderscheid niet strikt te maken en tegenwoordig worden de woorden amulet en talisman door elkaar gebruikt.

Vorm en materiaal

Een gemeenschappelijk kenmerk van amuletten is dat ze klein genoeg zijn om op het lichaam te dragen. Maar er is een grote variatie in vormen en materiaal. Die vormen en materialen geven de amulet een onheil-afwerende of genezende werking. Of ze symboliseren een lang leven. Een voorbeeld uit het oude Egypte is de udjat of wedjat, het oog van Horus, dat zieken geneest en doden helpt te herrijzen in het hiernamaals.

Aan (half)edelstenen wordt in veel culturen een heilzame werking toegeschreven, die soms samenhangt met de kleur: de oranjerode kornalijn (carneool) wordt in Turkmenistan geassocieerd met bloed en dus met gezondheid, van de felblauwe lapis lazuli gaat een afschrikkende werking uit. In sommige amuletten zijn spiegeltjes verwerkt. Een kwade geest die zijn eigen afschrikwekkende uiterlijk in de spiegel ziet, zal van schrik op de vlucht slaan, zo luidt de redenering. Ook van kostbare metalen worden amuletten gemaakt. Volgens het Surinaamse winti-geloof stemmen gouden sieraden beschermende geesten en voorouders gunstig. Ook dierlijk of zelfs menselijk materiaal wordt in amuletten verwerkt, zoals stukjes bot, ivoor of haar. De Lakota-Indianen naaiden de navelstreng van een pasgeboren kind in een leren tasje, dat het opgroeiende kind moest beschermen tegen ziekte en onheil.

Soms ontleent een amulet zijn werking aan een spreuk die erover is uitgesproken of erop geschreven. In veel islamitische landen worden sieraden gedragen die handgeschreven Koranteksten bevatten. Dergelijke sieraden variëren van eenvoudige leren zakjes tot prachtig versierde zilveren hangers. Aan een amulet doet ook de mezoezah denken, een kokertje dat in de joodse traditie aan de deurpost wordt bevestigd, en dat enkele verzen uit het bijbelboek Deuteronomium bevat. In Oost-Azië gelden enveloppen met boeddhistische teksten als krachtige amulet.

Verspreiding

Amuletten zijn van alle tijden en worden overal ter wereld gedragen: zo werden in het oude Egypte in de windsels van mummies amuletten gestopt die de dode moesten beschermen tegen de gevaren die hij op zijn weg naar het Dodenrijk zou tegenkomen. In allerlei culturen komen priesters of sjamanen voor, die hun bijzondere gaven gebruiken om amuletten te vervaardigen: van West-Afrikaanse marabouts tot Noord-Indiaanse medicijnmannen.

Bron: www.museumkennis.nl

Vlaanderens culinaire juweeltjes: de ‘neuzekes’

Vlaanderen is bekend omwille van zijn bier en lekkernijen, zeg maar onze culinaire juweeltjes, waaronder onder meer de ‘neuzekes’.

Cuberdons

Om de zomer op een onvergetelijk lekkere manier te starten deelt Vlaanderen Lekker Land in de vijf Vlaamse provincies 10.000 doosjes met heerlijke cuberdons (een snoepje ook gekend als neusjes) uit. Een vrijblijvende uitnodiging om eens te komen Neuzen in Vlaanderen Lekker Land. Hiermee is de toon gezet om je te laten snoepen van 56 nieuwe streekarrangementen. Want de meest duurzame manier van genieten is lekker logeren en degusteren in eigen land.

Startschot

Het startschot wordt gegeven op woensdag 7 juli in Antwerpen. Roger van Damme van het nieuwe kookkanaal NJAM! en topchef van het jaar 2010, verwelkomt je graag in de Stadsfeestzaal op de Meir met een kookdemonstratie met cuberdons. Met dit zoet erkend streekproduct zal hij een zinnenprikkelend dessert klaarmaken. Een droom voor culinaire fanaten.
Verder kan je op woensdag 7 juli in Gent proeven van nog meer neuzen en op de Zeedijk van Oostende kan je genieten van erkende Oostendse streekproducten zoals West-Vlaamse bloeling en boerenkop in combinatie met Torhoutse mosterd.

Knapkoek

Op donderdag 8 juli zijn Limburg en Vlaams-Brabant aan de beurt. In Hasselt kan je proeven van Maaslandse knapkoek. En in Leuven kan je proeven van Hagelandse Uiterzure en appel-perenwijn uit het Pajottenland.

Juweeltje

Met deze actie wordt verwezen naar de 56 authentieke verblijfsarrangementen uit de campagne Kom Neuzen in Vlaanderen Lekker Land. Deze verblijfsarrangementen werden nauwkeurig samengesteld met de bedoeling de gast te laten genieten van al het lekkers uit de verschillende streken en regio’s die Vlaanderen rijk is. Geen enkel arrangement is dan ook gelijk en ook de seizoenen komen uitvoerig aan bod.

Win!

Heel de maand juli maak je bovendien kans om 5 arrangementen te winnen en 15 manden met lekkere streekproducten.

Wil jij Roger van Damme aan het werk zien in Antwerpen? Of heb je zin in een doosje smeuïge cuberdons? Of wil je gratis enkele traditionele streekproducten proeven ? Kom dan op 7 en 8 juli zeker neuzen in volgende steden:

Woensdag 7 juli 2010
Vanaf 10u te Antwerpen in de Stadsfeestzaal op de Meir
Vanaf 10u u te Gent op de Vrijdagsmarkt
Vanaf 14u te Oostende op de zeedijk aan Casino Kursaal

Donderdag 8 juli 2010
Vanaf 9u te Leuven op het Martelarenplein
Vanaf 10u te Hasselt op de Grote Markt

Wat heb je allemaal nodig om sieraden te kunnen maken?

Wat heb je allemaal nodig om sieraden te kunnen maken?

Wat je exact nodig hebt om sieraden te kunnen maken is natuurlijk afhankelijk van welke technieken je gaat toepassen. Ga je kralen rijgen, kralen kettelen, kralen haken met nylondraad, kastjes schakelen en beplakken met swarovski plaksteentjes?

Gereedschappen

Als je goed van start wilt gaan, dan heb je minimaal de volgende gereedschappen nodig: een platbektang, een rondbektang en een kniptang. Een kralen legbord is geen must, maar het is wel handig als je gaat rijgen. Er zijn ook legborden met meerdere rijen, die erg handig zijn, zeker als je gaat werken met zwevende kralen of een ketting met meer rijden.

Basismateriaal  basispakket/ starterspakket:

Er zijn bij webwinkels en kralenwinkels basispakketten te koop waar deze tangetjes in zitten. Daarbij vaak een legbord en wat basismateriaal zoals rijgdraad, ringetjes, kettel- en nietstiften en slotjes. Deze inhoud is afhankelijk van de aanbieder. Ook de prijzen verschillen nogal.

Tot slot: een hoop enthousiasme en geduld. In het begin kan het best lastig zijn om iets onder de knie te krijgen, maar oefening baart kunst. Lukt het je niet, dan kan je altijd een workshop volgen. De dames die de workshops sieraden maken geven kunnen je alles uitleggen en je assisteren als je er niet uitkomt. Over het algemeen leer je de kralen weetjes en handigheden een stuk sneller.

Waar kan je het best materiaal kopen?

Kralen winkels:

Er zijn in Nederland een aantal kralenwinkels, vooral in steden zoals Utrecht, Amsterdam, Den Haag, Zwolle, Hilversum, Amersfoort en Groningen. Hier kan je terecht voor alle soorten materialen voor het maken van je eigen ontworpen ketting, armband of wat je maar wilt. Ook kunnen ze je ter plaatse advies geven en vaak kan je meteen aan tafel je kralen rijgen.

Voordeel van een echte winkel is dat je precies kan zien wat ze hebben. Je ziet hoe kleuren en maten zijn en kan zo makkelijk je sieraad samenstellen. Je kan je kralen en materialen meteen meenemen en thuis aan de slag gaan.

Nadeel van deze winkels zijn de prijzen. De overhead kosten, zoals de huur van het winkelpand en personeel, worden doorberekend in de kralen, hangers en overige materialen en daardoor zijn de prijzen vaak erg hoog. Spullen terugbrengen bij kralenwinkels is meestal niet toegestaan. Vraag dit voor de zekerheid na voordat je iets koopt om teleurstellingen te voorkomen.

Internet winkels

Er zijn ontzettend veel online winkels in Nederland en België waar je kralen, basismateriaal en overige benodigdheden kunt kopen om je hobby goed uit te kunnen oefenen. Deze zijn gevestigd door het hele land en je kunt er kijken wanneer jij tijd hebt. Je hebt niet te maken met openings- en sluitingstijden.

Voordeel van deze webwinkels is dat de prijzen veel lager zijn dan in kralen winkels. Hier rechts - en op andere pagina’s - staan linkjes naar online kralenwinkels.

Nadeel is dat de kleuren niet altijd goed te zien zijn op foto’s. Als je bepaalde kralen en kleuren wilt gaan combineren, dan kan dat lastig zijn en in de praktijk wil dat nog wel eens tegenvallen. Ook lastig is dat de maten niet altijd vermeld staan of dat je de maten niet goed kunt inschatten. Gelukkig mag je bij sommige winkels de spullen gewoon terugsturen en krijg je je geld terug of mag je iets anders uitzoeken. Kijk de voorwaarden altijd vooraf even na!  

Juwelen en rituelen

In het Casino van Beringen liep enige tijd terug een tentoonstelling van Iris Mondelaers en Roos van de Velde. Deze tentoonstelling toont het belang van rituelen en juwelen aan.

Iris Mondelaers is een juwelenontwerpster Beringen en heeft daar ook een eigen atelier. In dit atelier ontwerpt zij handgemaakte juwelen. Regelmatig stelde zij haar eigen werk tentoon. Een van haar werken heet ‘Touche pas aux Fleurs’, en is geïnspireerd op Vlaamse tapijten. Het hangend kustwerk is opgebouwd uit zilveren tot cirkels vervlochten draden die met elkaar verbonden zijn. De verweven cirkels vormen samen één grote cirkel, symbool van de aarde, één van de vier elementen. Op de raakpunten zijn handgesmede zilveren bloemen gemonteerd. De vergulde binnenkant van de bloemen symboliseert het element vuur. De fysische cirkel wordt vervolledigd door het laatste element, water, dat verbeeld wordt door de matte bergkristallen, die als dauwdruppels aan de bloemen hangen.

Juwelen en het belang van rituelen

“Door mijn beroep als juweelontwerpster kom ik vaak met mensen in contact die een juweel kiezen naar aanleiding van een speciale gebeurtenis. Ik ontmoet heel wat mensen in de schoonste periode van hun leven. Hieruit blijkt dat juwelen vaak gebonden zijn aan rituelen en tradities. Het zijn net die rituelen die mij interesseren en mij ertoe hebben aangezet om een zilversmeedwerk te ontwerpen voor de Sterckhofsopdracht 2008″, aldus Mondelaers.

“Bovendien heb ik Vlaamse tradities en de ‘oudheid’ teruggebracht tot de vier oerelementen. Voor de Sterckhofsopdracht 2008 ontwierp ik mijn eigen interpretatie van de zilversmeedkunst. Dit object kan gebruikt worden als bruidswerk voor een jong huwend koppel of als bruidsgift. Het wordt opgehangen aan het altaar. Bij de geboorte van een kind kan het opnieuw gebruikt worden, later bij een communie of een begrafenis. Het krijgt zo zijn plaats in de familie.”

Terug naar de natuur

Roos Van de Velde is afkomstig uit Kapelle op de Bos. Ze laat zich inspireren door de natuur. Al haar werken, zoals haar lichtsculpturen, het aardse vaatwerk, inktschilderijen, het handgemaakte papier, ademen schoonheid en vergankelijkheid uit.

“De gedachte achter mijn creaties is een eigen biotoop creëren, een ideale wereld geïnspireerd op de creaties van de grootste Kunstenaar: de natuur. Omdat ik mezelf ook zie als en creatie van deze Natuur, zijn ook mijn experimenten en ontdekkingen een deel van een groter geheel, een transformatie van beelden gekneed door vingers en gemixt met emoties. Emoties in beweging. (E-motions in motion). Deze grensoverschrijdende levensfilosofie is niet gebonden aan disciplinaire vakjes. Deze laat zich drijven als een wolk, die niet weet waarheen de wind haar zal ontvoeren. Het is de sensitiviteit die ervoor zorgt dat ideeën kunnen worden opgevangen. Dit moment in het creatieproces is voor mij als een geschenk uit de hemel. Het is een ogenblik buiten de tijd waarbij je beelden ontvangt uit onzichtbare werelden”, zegt Van de Velde.

“Het werk weerspiegelt de gedachte omtrent vergankelijkheid van het leven. Puur transparant porselein meestal ongeglazuurd, mineralen, handgeschept papier van natuurlijke vezels, wol, vlas, hennep, huid, haar. Enkel natuurlijke materialen worden gebruikt omdat ik vind dat de mens behoefte heeft aan contact met de natuur. In de eenzaamheid van dit atelier bloeit een nieuwe wereld. Elk werk wordt een bron van energie doordat onzichtbare krachten en emoties in het werk worden gestoken, uitstralen naar de toeschouwer. Een wereld met oog voor de schoonheid van het broze, het tere, het vergankelijke. Mijn kunst is een weg naar onze eigen moeder natuur.”

Bron: Het Belang van Limburg, auteur Martin Pairoux

Edelstenen als basis van sieraden

Wie van juwelen en sieraden houdt, zal ook interesse voor edelstenen aan de dag leggen. Ze vormen een belangrijk instrument voor de siersmid, die ermee aan de slag kan om prachtige creaties te maken.

Edelstenen verzamelen

Heel wat jongens en meisjes beginnen al op jonge leeftijd met het aanleggen van een verzameling edelstenen, en sommigen houden er nooit meer mee op. Het is dan ook een prachtige hobby waarbij je een aantal prachtige objecten verzamelt, en bovendien kan je er heel wat bij opsteken.

Edelstenen behoren immers tot de oudste schatten van de aarde. Wie ze verzamelt, is doorgaans ook geïnteresseerd in wat voor stenen het precies zijn en wat hun waarde is.

Juwelen en sieraden

Edelstenen zijn de basis van een uitgebreid gamma aan juwelen en sieraden. Edelstenen met een minerale oorsprong vinden we vaak in gesteente of edelsteenhoudende sedimenten (afzettingen). Gesteenten bestaan uit een of meerdere mineralen, en we kunnen ze in drie hoofdgroepen verdelen: de magmatische, metamorfe en sedimentaire gesteenten.

Magmatische gesteenten

Magmatische gesteenten zijn ontstaan door de stolling van gesmolten gesteenten in de diepere lagen van de aardkorst. Een deel van hen, de zogenaamde uitvloeiingsgesteenten, ontstaat onder de vorm van lava of as bij de uitbarsting van vulkanen. Intrusief gesteente (ganggesteente) is gesteente dat onder de aardkorst afkoelt en stolt.

Hoe langzamer een gesteente afkoelt en stolt, hoe groter doorgaans de kristallen en dus ook de edelstenen die hieruit kristalliseren.

Sedimentaire gesteenten

Deze gesteenten worden gevormd door ophoping van fragmenten van gesteenten, ontstaan bij erosie en verwering.

Sedimentaire gesteenten (zoals bijvoorbeeld gips) worden gewoonlijk in lagen gevormd. Deze lagen maken ze erg aantrekkelijk voor het gebruik als sierstenen. Zo vinden we de meeste Australische opalen terug in sedimentaire gesteenten, net als turkoois dat terug te vinden is in de aders van sedimentaire gesteenten.

Metamorfe gesteenten

Dit zijn magmatische of sedentaire gesteenten, ontstaan onder invloed van hoge temperaturen en druk onder het aardoppervlak. Het zijn nieuwe gesteenten met daarin ook nieuwe mineralen. Tijdens het ontstaansproces kunnen zich ook edelstenen ontwikkelen. Zo kunnen in marmer, ontstaan uit kalk dat aan extreem hoge temperatuur en druk werd blootgesteld, robijnen tot stand komen.

Organische edelstenen

Dan zijn er ook nog de organische edelstenen, afkomstig van planten en dieren die we niet bij dezer drie categorieën rangschikken. Natuurlijke parels bijvoorbeeld vormen zich om lichaamsvreemde deeltjes die in de schelpen van schelpdieren in zoet of zout water zijn terechtgekomen.

Koraal is opgebouwd uit skeletten van zeer kleine zeediertjes zoals poliepen. Barnsteen tenslotte is gefossieleerde hars van bomen. Goed om weten!

‘Pêche Mel Bush’, het juweel onder de Belgische fruitbieren

De Koninklijke Serres van Laken zijn de parel aan de kroon van de dynastie

Gevraagd naar wat zij zelf als hun kostbaarste bezittingen beschouwt, verwijst de Koninklijke familie niet zozeer naar hun persoonlijke rijkdom, juwelen en sieraden of kroonjuwelen, maar naar de Koninklijke Serres van Laken, die ze dus als ‘de parel van de kroon’ beschouwen…

Ook dit jaar zijn de Koninklijke Serres van Laken gedurende drie weken toegankelijk voor het publiek, zoals destijds uitdrukkelijk door Koning Leopold II gevraagd. Telkens bezoeken dan ruim honderdduizend mensen dit uniek domein uit het einde van de achttiende eeuw.

Prachtig juweel

Het Domein met de Koninklijke Serres van Laken dateert uit het einde van de achttiende eeuw, toen wat nu België is nog onder Oostenrijksbestuur stond. In opdracht van de keizer werd toen ten noorden van Brussel een prachtig kasteel op de ‘Scoonenberg’ van Laken gebouwd, na de Belgische onafhankelijkheid in 1830 de residentie van het Belgisch vorstenhuis.

Het Koninklijk Domein is schatplichtig aan Leopold II, die grootste plannen met zijn land had. Om België internationale uitstraling te geven liet hij tal van grote bouwwerken, waaronder de Koninklijk Serres van Laken, tot stand brengen. Hij verleende de opdracht aan zijn lievelingsarchitect Alphonse Baiat.

Deze architect staat bekend omwille van de vele monumentale gebouwen die hij heeft nagelaten. Zo onder meer in opdracht van Leopold II de verbouwingswerken aan het kasteel van Ciergnon en tal van wintertuinen, vaak in een uitbundige stijl met duidelijke renaissance- en classicistische elementen. Na de troonsbestijging van Leopold II in 1865 werd hij diens vaste architect.

De landbouwer-koning

Koning Leopold II had de voorliefde voor de land-, natuur- en tuinbouw overgeërfd van zijn vader Leopold I. Deze vertoefde graag in de natuur en zag persoonlijk toe op de aanleg van de tuinen van de Koninklijke Domeinen van Ardenne en Ciergnon.

Ook Leopold II kon prat gaan op een ruime kennis van bloemen en planten.

Serrecomplex

Aansluitend bij de al bestaande oranjerie uit de Hollandse periode, liet Leopold II in 1876 een serrecomplex bouwen dat bestond uit een grote koepelvormige wintertuin, een vierkante ‘Kongoserre’ en een ontvangstserre die de naam ‘embarcadère’ meekreeg.

In 1890 kwam daar een tweede reeks serres bij. Samen vormen ze het palmenplateau dat door galerijen met het complex van de wintertuin verbonden is.

Deze wintertuin staat door ondergrondse galerijen op zijn beurt in verbinding met het koninklijk kasteel. Koning Leopold II liet dit kasteel vergroten en verdubbelde de oppervlakte van het domein. Het geheel werd met brede lanen omsloten die voor de verbinding met de Brusselse binnenstad moesten zorgen.

Na de brand in 1890 liet Leopold II twee jaar later de toegang tot de orangerie grondig aanpassen. In hetzelfde jaar werd een aanvang genomen met de bouwwerken aan de palmenserre. Andere bouwprojecten waren de débarcadère, de Dianaserre, de rododendronserre en verschillende kweekserres. In 1895 werd het geheel voltooid met de bouw van de Ijzeren Kerk. Toen Leopold II in 1900 begon met de uitbreiding van het Kasteel, werd in de rechtervleugel een kapel gebouwd, wat de Ijzeren Kerk overbodig maakte. Na de dood van Leopold werd ze dan ook als serre gebruikt. Voor de Tweede Wereldoorlog werd ze grondig herbouwd, maar momenteel is ze niet meer in gebruik en ook niet meer voor het publiek toegankelijk.

Indrukwekkend

Bij het overlijden van Koning Leopold II in 1909 was deze ‘glazen stad’ een indrukwekkend, samenhangend geheel dat op iedere bezoeker een diepe indruk naliet. Toch had Leopold nog verregaande plannen voor uitbreidingen en aanpassingen die hij niet meer heeft kunnen uitvoeren.

Koning Albert I toonde zich eveneens inventief en liet nog een zestal kwaakserres bouwen. Meteen de laatste echte grote werken, want na de Eerste Wereldoorlog werden geen serres meer bijgebouwd. Zodat de bezoeker – en dat zijn er jaarlijks ongeveer 100.000 – het serrecomplex van Koning Leopold II zowat in zijn volledige glorie van weleer kan bewonderen.